การลาออกครั้งสุดท้ายของผม

ผมลาออกจากงานประจำนานแล้วครับ ชีวิตการเป็นมนุษย์เงินเดือนสำหรับผมนั้นสั้นมากๆ คือผมทำงานประจำได้แค่ 10 เดือนเท่านั้นเอง ผมก็ลาออกและไม่เคยคิดจะกลับเข้าไปมนุษย์เงินเดือนอีกเลย

ทำไมผมถึงหลุดจากวิถีมนุษย์เงินเดือนได้เร็วขนาดนั้น การลาออกครั้งสุดท้าย มันง่ายขนาดนั้นเชียวหรือ แล้วทำไมหลายคนถึงต้องทุกข์ทนกับการต้องทำงานประจำอยู่ละ

หลังจากจบปริญญาตรีแล้ว ผมก็ตั้งหน้าตั้งหางาน เพื่อหวังว่าจะได้งานที่ดี เงินเดือนเยอะๆ เพราะคิดว่าการมีเงินเยอะๆ จะทำให้เรามีในสิ่งที่เราขาด และนั้นจะนำความสุขมาให้ แต่..เมื่อผมเข้าไปทำงาน กลับพบว่างานที่ทำมันไม่ได้เงินเยอะอย่างที่คาดหวังเลย สิ่งที่ที่บริษัทคาดหวังกับเราก็คือ การทำงานให้คุ้มค่าจ้าง สร้างกำไรให้บริษัท บริษัทจะได้มั่นคง มีกำไรเยอะๆ เมื่อมีกำไรเยอะๆ จะได้มาแบ่งเราไง ชีวิตเราจะได้ดีขึ้น

….เหรอ แล้วทำไมชีวิตกรูไม่ๆ ดีขึ้นเลยว่ะเนี้ย ทั้งทีทุ่มเท กับงานขนาดนี้

หัวหน้าก็ได้แต่ปลอบว่า เอาน่า พี่ทำงานมาตั้ง 15 ปี กว่าจะมาถึงจุดนี้

จุดนี้.. ของหัวหน้าผมก็ไม่ได้ดูน่าจะอยากเป็นเท่าไหร่ ต้องตื่นมาทำงานสองโมงเช้า เลิกงานห้าโมงเย็น อาทิตย์ละ 6 วัน แสงทองของชีวิตและความหวังหนึ่งเดียวของชีวิตในแต่ละปีคือเงินโบนัส เป็นอย่างนีืมา 15 ปีแล้ว เค้าทนกันได้ยังไง!

ไม่ใช่สิ่งที่ผมอยากเป็นแน่ๆ ยิ่งทำงานนานเข้า ความสนุกที่ได้ทำงานมันน้อยลงทุกวัน สิ่งที่ผมโหยหาคืออิสรภาพ และเวลาว่าง วันหยุดที่ไม่ต้องรอเทศกาล ไม่ต้องแย่งกันกลับบ้าน ไม่ต้องแย่งกันกิน แย่งกันเที่ยว ใช่ผมอยากได้แบบนี้แหละ

และผมจะเป็นแบบนั้นได้ ผมต้องไม่ใช่มนุษย์เงินเดือน คิดได้แค่นั้น ผมก็ลาออกจากงานทันที โดยไม่รอแม้แต่โบนัสประจำปี ง่ายๆ แค่นั้นละครับ อย่าคิดเยอะ เพราะการคิดเยอะจะทำให้คุณออกไม่ได้

การลาออกครั้งสุดท้ายของผมนั้นมันง่ายมาก ตอนนี้เมื่อผมคิดย้อนกลับไป ว่าทำไมผมถึงมีการลาออกครั้งสุดท้ายที่ง่ายนัก นั้นก็เพราะ ผมตัดสินใจทันที โดยไม่ปล่อยเวลาให้เนิ่นนานออกไป คนเรามักลาออกจากงานประจำไม่ได้ เพราะมีภาระ ภาระเหล่านั้นจะคอยฉุดรั้งเราไว้ สร้างความกังวลให้เรา และภาระจะมีมากขึ้นตามเวลาที่ผ่านไป

เมื่อทำงานไปซักพัก มนุษย์เงินเดือนอย่างเรา ย่อมอยากได้โทรศัพท์เครื่องใหม่ Notebook ใหม่, รถใหม่, บ้านใหม่, แต่งงาน, เลี้ยงดูพ่อแม่ ฯลฯ ซึ่งความอยากเหล่านี้จะทวีมากขึ้น ตามเวลาที่ผ่านไป และตามเงินเดือนที่มากขึ้น แน่นอนว่าบางอย่างเราซื้อเงิินสดไม่ได้แน่ การกู้เงิน การมีเงินผ่อน สิ่งนี้จะทำให้เราลาออกไม่ได้ เพราะเมื่อเราหยุด เงินผ่อนไม่เคยหยุดคิดดอกเบี้ย

ถัาคุณรักในงานที่ทำ จนสนุกกับมันได้ทุกวัน วันหยุดที่น้อย ไม่ได้มีปัญหากับคุณ เพราะทุกๆ วันคุณสนุกและมีความสุขอยู่แล้ว การเป็นมนุษย์เงินเดือน จนอายุ 60 ปี ก็น่าจะเป็นความสุขที่มั่นคงดี

แต่ถ้าคุณเคยมีความคิดว่า ซักวันฉันต้องลาออกจากงาน ทำงานที่มีความสุข มีิกิจการของตัวเองให้ได้ แต่ตอนนี้ฉันยังไม่พร้อม รอหน่อยเถอะ

ผมติดต่างออกไปครับ ผมเริ่มก่อนผมได้เปรียบ “หากเรารอให้ทุกอย่างพร้อม คุณจะไม่มีวันได้ทำอะไร และจะไมมีการลาออกครั้งสุดท้ายเกิดขึ้น.”